 | |  | |  | |  | |  |
Αδέσμευτη ματιά στην ενημέρωση
Το εξώφυλλο του εβδομαδιαίου
περιοδικού ΤΙΜΕ της 28 Απριλίου 1967.
The front cove of the weekly TIME
magazine April 28 1967
περιοδικού ΤΙΜΕ της 28 Απριλίου 1967.
The front cove of the weekly TIME
magazine April 28 1967
A seven part series.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Όταν ο βασιλιάς ζήτησε «μια διοικητική έρευνα» για την
πλοκή ΑΣΠΙΔΑ ο γέρο Παπαντρέου προσπάθησε να
απολύσει τον Υπουργό Άμυνας, που επρόκειτο να
διευθύνει την έρευνα, και προσπάθησε να αναλάβει τη
δουλειά ο ίδιος. Στην πρώτη μεγάλη πολιτική δοκιμή του
μόνο 16 μήνες μετά που ανήλθε στο θρόνο, ο βασιλιάς
Κωνσταντίνος κρατήθηκε σταθερός. Είπε στον Παπαντρέου
ότι θα επέτρεπε σε οποιοδήποτε μέλος της ένωσης
κέντρου να διεξαγάγει την έρευνα αλλά, δεδομένου ότι
περιέλαβε πρώτιστα το γιο του Παπαντρέου, δεν θα
επέτρεπε στον Παπαντρέου να είναι ο τελικός δικαστής
ποιας δράσης να πάρει. Ο Παπαντρέου κατηγόρησε το
βασιλιά για αντισυνταγματική ανάμιξη στην πολιτική, και
παραιτήθηκε . Οι υποστηριχτές του ενεργήθηκαν στους
δρόμους και έκαναν υλικές ζημίες . Ήταν το καλοκαίρι του
1965 ο πιώ τεντωμένος χρόνος στην Ελλάδα μετά από την
κομμουνιστική εξέγερση του 1946-49.
Δεδομένου ότι οι δυνάμεις το Παπαντρέου στο Κοινοβούλιο
παρέμειναν στην πλειοψηφία, ο βασιλιάς έπρεπε έκτοτε να
διορίσει αδύναμες κυβερνήσεις επιστατών. Ενδεχόμενος
διάδοχος του Παπαντρέου, ο Στέφανος Στεφανόπουλος
(που συλλήφθηκε επίσης την προηγούμενη εβδομάδα),
επέτυχε να αερίσει τη πλειοψηφία του Παπαντρέου σε μια
γυμνή πολλαπλότητα με τη σφυρηλάτηση ενός
συνασπισμού κομμάτων . Συγχρόνως, ολόκληρη η χώρα
ανέμεινε αγωνιωδώς το άνοιγμα της δίκης της ΑΣΠΙΔΑ,
στην οποία 28 αξιωματικοί χρεώθηκαν με υψηλή προδοσία.
Τα τραχιά πρακτικά, που άρχισαν τον περασμένο Νοέμβριο
και διάρκεσαν για τέσσερις μήνες σε ένα δικαστήριο της
Αθήνας, οδήγησαν τελικά το Μάρτιο στις ποινές
πεποίθησης και φυλάκισης 15 των κατηγορουμένων. Τα
βασιλόφρονες ήλπισαν να στενοχωρήσουν τον
Παπαντρέου ακόμα περαιτέρω, αλλά ο γιος Ανδρέας δεν θα
μπορούσε να οδηγηθεί στο δικαστήριο επειδή απόλαυσε
ασυλία σαν μέλος του Κοινοβουλίου.
Και άλλη κρίση. Όταν έπεσε η κυβέρνηση του
Στεφανόπουλου τον περασμένο Δεκέμβριο, λίγοι Έλληνες
ηγέτες ήταν πρόθυμοι να αναλάβουν το έργο του
κυβερνήτη . «Δεν υπάρχει ούτε ένας ενιαίος πολιτικός που
θα ήταν άριστος πρωθυπουργός,» είπε ο Βασιλιάς. Η
κατάσταση φάνηκε να σώζεται πάλι όταν ο Παπαντρέου
κατέληξε σε συμφωνία με τον επικεφαλής της Εθνικής
Ριζοσπαστικής Ένωσης, Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Και οι
δύο συμφώνησαν να υποστηρίξουν μια κυβέρνηση
επιστατών που θα κρατούσε τη χώρα έως της εκλογές που
θα διεξαχθούν στα τέλη τού Μαΐου. Αλλά Η Ένωση
Κέντρου υπόβαλε μια πρόταση που θα εξασφάλιζε την
κοινοβουλευτική ασυλία του Αντρέα, από την διακοπεί του
Κοινοβουλίου ως τις σχεδιαζόμενες εκλογές. Η Εθνική
Ριζοσπαστικής Ένωσης απρόθυμη να προστατεύσει τον
Ανδρέα, αποσύρετε από το συνασπισμό. Αυτή τη φορά ο
βασιλιάς ζήτησε από τον Κανελλόπουλο να σχηματίσει
κυβέρνηση, αρχίζοντας της αναταραχές που οδήγησαν
κατ' ευθείαν στη στρατιωτική ανάληψη.
«Επανάσταση των ανθρώπων.» Ο Παπαντρέου αρνήθηκε
να υποστηρίξει τον Κανελλόπουλο, σχετίζοντας ότι η Εθνική
Ριζοσπαστική Ένωσης είχε στήσει της εκλογές στο
παρελθόν και θα κάνει και πάλι. Οι στρατιωτικοί ηγέτες, από
την άλλη πλευρά, τρόμαξαν από τον γόρδιο δεσμό που
δέθηκε από τους πολιτικούς και ήταν έντρομοι ότι ο
Παπαντρέου άλλη μια φορά θα συγκέντρωνε τα κέρδη στις
κάλπες . Επιπλέον, ήξεραν ότι ο Ανδρέας Παπαντρέου
έλεγε ιδιαιτέρως: «Είμαι πεπεισμένος ότι η Ελλάδα πρέπει
να έχει επανάσταση.
Η διάθεση των στρατιωτικών δεν βελτιώθηκε από τον αφίσα-
κυματισμό, δυνάμεις υπέρ του Παπαντρέου πήραν τους
δρόμους, μάχονταν δεξιούς σπουδαστές στην
Θεσσαλονίκη και την αστυνομία στην Αθήνα. «Αυτό θα
είναι μια συνταγματική απόκλιση, μια βασιλική δικτατορία,»
πρόβλεψε ο Παπαντρέου. «Έχουμε μόνο μια απάντηση: μια
επανάσταση των ανθρώπων. » Σε αυτό ο βασιλιάς
απάντησε: «Εάν ο Παπαντρέου αρχίσει επανάσταση, θα
ξεκινήσω την αντεπανάσταση.» Ανίκανος να πάρει
αρκετούς ψήφους για να διαμορφώσει κυβέρνηση, ο
Κανελλόπουλος διάλυσε το Κοινοβούλιο, και θέτει τις
εκλογές για τις 28 Μαΐου και έτσι, συνεπώς ή ασυναίσθητα,
άνοιξε το στάδιο για το της προηγούμενης εβδομάδας
πραξικόπημα.
Κάτι για όλους. Ο άνδρας ο οποίος ηγήθηκε το
πραξικόπημα ήταν ο Στρατός Γεώργιος Σπαντιδάκης, 57, ο
αρχηγός επιτελείου στρατού, ο οποίος ανακοίνωσε ότι έποι
"βασιλικού διατάγματος" είχε ανασταλεί έντεκα άρθρα του
Ελληνικού Συντάγματος ακόμη και αν Κωνσταντίνος
κοιμόταν στο κρεβάτι όταν γινόταν το πραξικόπημα. Ο
στρατός κέρδισε στήριξη από το ναυτικό και αεροπορική
δύναμη, και η στρατιωτική καθορίστηκαν να σχηματίσουν
νέα κυβέρνηση. Σε μια συνοπτική και απλή τελετή, οι νέοι
κυβερνήτες ορκίστηκαν, από τον Αρχιεπίσκοπος και
πρωτοκαθισμένο της Ελλάδας Χρυσόστομο. Για να δείξει
την αποδοκιμασία του, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος δεν
παρευρέθηκε στην τελετή, αρνήθηκε να πάρει στο
ραδιόφωνο και να απευθυνθεί στου ανθρώπους .
πλοκή ΑΣΠΙΔΑ ο γέρο Παπαντρέου προσπάθησε να
απολύσει τον Υπουργό Άμυνας, που επρόκειτο να
διευθύνει την έρευνα, και προσπάθησε να αναλάβει τη
δουλειά ο ίδιος. Στην πρώτη μεγάλη πολιτική δοκιμή του
μόνο 16 μήνες μετά που ανήλθε στο θρόνο, ο βασιλιάς
Κωνσταντίνος κρατήθηκε σταθερός. Είπε στον Παπαντρέου
ότι θα επέτρεπε σε οποιοδήποτε μέλος της ένωσης
κέντρου να διεξαγάγει την έρευνα αλλά, δεδομένου ότι
περιέλαβε πρώτιστα το γιο του Παπαντρέου, δεν θα
επέτρεπε στον Παπαντρέου να είναι ο τελικός δικαστής
ποιας δράσης να πάρει. Ο Παπαντρέου κατηγόρησε το
βασιλιά για αντισυνταγματική ανάμιξη στην πολιτική, και
παραιτήθηκε . Οι υποστηριχτές του ενεργήθηκαν στους
δρόμους και έκαναν υλικές ζημίες . Ήταν το καλοκαίρι του
1965 ο πιώ τεντωμένος χρόνος στην Ελλάδα μετά από την
κομμουνιστική εξέγερση του 1946-49.
Δεδομένου ότι οι δυνάμεις το Παπαντρέου στο Κοινοβούλιο
παρέμειναν στην πλειοψηφία, ο βασιλιάς έπρεπε έκτοτε να
διορίσει αδύναμες κυβερνήσεις επιστατών. Ενδεχόμενος
διάδοχος του Παπαντρέου, ο Στέφανος Στεφανόπουλος
(που συλλήφθηκε επίσης την προηγούμενη εβδομάδα),
επέτυχε να αερίσει τη πλειοψηφία του Παπαντρέου σε μια
γυμνή πολλαπλότητα με τη σφυρηλάτηση ενός
συνασπισμού κομμάτων . Συγχρόνως, ολόκληρη η χώρα
ανέμεινε αγωνιωδώς το άνοιγμα της δίκης της ΑΣΠΙΔΑ,
στην οποία 28 αξιωματικοί χρεώθηκαν με υψηλή προδοσία.
Τα τραχιά πρακτικά, που άρχισαν τον περασμένο Νοέμβριο
και διάρκεσαν για τέσσερις μήνες σε ένα δικαστήριο της
Αθήνας, οδήγησαν τελικά το Μάρτιο στις ποινές
πεποίθησης και φυλάκισης 15 των κατηγορουμένων. Τα
βασιλόφρονες ήλπισαν να στενοχωρήσουν τον
Παπαντρέου ακόμα περαιτέρω, αλλά ο γιος Ανδρέας δεν θα
μπορούσε να οδηγηθεί στο δικαστήριο επειδή απόλαυσε
ασυλία σαν μέλος του Κοινοβουλίου.
Και άλλη κρίση. Όταν έπεσε η κυβέρνηση του
Στεφανόπουλου τον περασμένο Δεκέμβριο, λίγοι Έλληνες
ηγέτες ήταν πρόθυμοι να αναλάβουν το έργο του
κυβερνήτη . «Δεν υπάρχει ούτε ένας ενιαίος πολιτικός που
θα ήταν άριστος πρωθυπουργός,» είπε ο Βασιλιάς. Η
κατάσταση φάνηκε να σώζεται πάλι όταν ο Παπαντρέου
κατέληξε σε συμφωνία με τον επικεφαλής της Εθνικής
Ριζοσπαστικής Ένωσης, Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Και οι
δύο συμφώνησαν να υποστηρίξουν μια κυβέρνηση
επιστατών που θα κρατούσε τη χώρα έως της εκλογές που
θα διεξαχθούν στα τέλη τού Μαΐου. Αλλά Η Ένωση
Κέντρου υπόβαλε μια πρόταση που θα εξασφάλιζε την
κοινοβουλευτική ασυλία του Αντρέα, από την διακοπεί του
Κοινοβουλίου ως τις σχεδιαζόμενες εκλογές. Η Εθνική
Ριζοσπαστικής Ένωσης απρόθυμη να προστατεύσει τον
Ανδρέα, αποσύρετε από το συνασπισμό. Αυτή τη φορά ο
βασιλιάς ζήτησε από τον Κανελλόπουλο να σχηματίσει
κυβέρνηση, αρχίζοντας της αναταραχές που οδήγησαν
κατ' ευθείαν στη στρατιωτική ανάληψη.
«Επανάσταση των ανθρώπων.» Ο Παπαντρέου αρνήθηκε
να υποστηρίξει τον Κανελλόπουλο, σχετίζοντας ότι η Εθνική
Ριζοσπαστική Ένωσης είχε στήσει της εκλογές στο
παρελθόν και θα κάνει και πάλι. Οι στρατιωτικοί ηγέτες, από
την άλλη πλευρά, τρόμαξαν από τον γόρδιο δεσμό που
δέθηκε από τους πολιτικούς και ήταν έντρομοι ότι ο
Παπαντρέου άλλη μια φορά θα συγκέντρωνε τα κέρδη στις
κάλπες . Επιπλέον, ήξεραν ότι ο Ανδρέας Παπαντρέου
έλεγε ιδιαιτέρως: «Είμαι πεπεισμένος ότι η Ελλάδα πρέπει
να έχει επανάσταση.
Η διάθεση των στρατιωτικών δεν βελτιώθηκε από τον αφίσα-
κυματισμό, δυνάμεις υπέρ του Παπαντρέου πήραν τους
δρόμους, μάχονταν δεξιούς σπουδαστές στην
Θεσσαλονίκη και την αστυνομία στην Αθήνα. «Αυτό θα
είναι μια συνταγματική απόκλιση, μια βασιλική δικτατορία,»
πρόβλεψε ο Παπαντρέου. «Έχουμε μόνο μια απάντηση: μια
επανάσταση των ανθρώπων. » Σε αυτό ο βασιλιάς
απάντησε: «Εάν ο Παπαντρέου αρχίσει επανάσταση, θα
ξεκινήσω την αντεπανάσταση.» Ανίκανος να πάρει
αρκετούς ψήφους για να διαμορφώσει κυβέρνηση, ο
Κανελλόπουλος διάλυσε το Κοινοβούλιο, και θέτει τις
εκλογές για τις 28 Μαΐου και έτσι, συνεπώς ή ασυναίσθητα,
άνοιξε το στάδιο για το της προηγούμενης εβδομάδας
πραξικόπημα.
Κάτι για όλους. Ο άνδρας ο οποίος ηγήθηκε το
πραξικόπημα ήταν ο Στρατός Γεώργιος Σπαντιδάκης, 57, ο
αρχηγός επιτελείου στρατού, ο οποίος ανακοίνωσε ότι έποι
"βασιλικού διατάγματος" είχε ανασταλεί έντεκα άρθρα του
Ελληνικού Συντάγματος ακόμη και αν Κωνσταντίνος
κοιμόταν στο κρεβάτι όταν γινόταν το πραξικόπημα. Ο
στρατός κέρδισε στήριξη από το ναυτικό και αεροπορική
δύναμη, και η στρατιωτική καθορίστηκαν να σχηματίσουν
νέα κυβέρνηση. Σε μια συνοπτική και απλή τελετή, οι νέοι
κυβερνήτες ορκίστηκαν, από τον Αρχιεπίσκοπος και
πρωτοκαθισμένο της Ελλάδας Χρυσόστομο. Για να δείξει
την αποδοκιμασία του, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος δεν
παρευρέθηκε στην τελετή, αρνήθηκε να πάρει στο
ραδιόφωνο και να απευθυνθεί στου ανθρώπους .
When the King asked for "an administrative investigation"
of the Aspida plot, the elder Papandreou tried to fire the
Defense Minister, who was to conduct the inquiry, and
attempted to take over the job himself. In his first big
political test a mere 16 months after ascending the throne,
King Constantine held firm. He told Papandreou that he
would allow any member of the Center Union Party to
conduct the investigation but, since it primarily involved
Papandreou's son, he would not allow Papandreou to be
the final judge of what action to take. Papandreou accused
the King of unconstitutional meddling in politics, and
resigned. His supporters went surging through the streets,
rioting. It was the summer of 1965—the tensest time in
Greece since the Communist insurgency of 1946-49.
Since Papandreous forces in Parliament remained a
majority, the King thereafter had to appoint feeble
caretaker governments. Papandreou's eventual successor,
Stephan Stephanopoulos (who was also arrested last
week), succeeded in whittling the Papandreou majority to a
bare plurality by forging a coalition of parties. At the same
time, the whole country anxiously awaited the opening of
the Aspida trial, in which 28 officers were charged with high
treason. The raucous proceedings, which began last
November and lasted for four months in an Athens court
room, finally resulted in March in conviction and prison
sentences for 15 of the defendants. The royalists hoped to
embarrass the Papandreous even further, but Son
Andreas could not be brought to trial because he enjoyed
immunity from prosecution as a member of Parliament.
Another Crisis. By the time the Stephanopoulos
government fell last December, few Greek leaders were
willing to take on the task of heading a government. "There
is not a single politician around who would be an excellent
Premier," said the King. The situation seemed saved again
when Papandreou reached an agreement with the head of
the National Radical Union, Panayotis Kanellopoulos. Both
agreed to back a caretaker government that would carry
the country through elections to be held late in May. But
the Center Union Party sponsored a motion that would
have assured Andreas his parliamentary immunity between
the time when Parliament adjourned and the planned
elections. The National Radical Union, unwilling to protect
Andreas, backed out of the coalition. This time the King
asked Kanellopoulos to form a government, touching off
the upheaval that has led straight to the military takeover.
"People's Revolution." The Papandreous refused to back
Kanellopoulos, claiming that the National Radical Union
had rigged elections in the past and would do so again.
Army leaders, on the other hand, were dismayed at the
incredible knot tied by the politicians and were ever more
fearful that Papandreou would once again reap gains at
the polls. Moreover, they knew that Andreas Papandreou
had been saying privately: "I am convinced that Greece
must have a revolution."
The military's mood was not improved when placard-
waving, pro-Papandreou forces took to the streets, battling
right-wing students in Salonica and police in Athens. "This
will be a constitutional deviation, a royal dictatorship,"
Papandreou predicted. "We have only one answer: a
people's revolution." To this the King replied: "If
Papandreou starts a revolution, I will start the counter-
revolution." Unable to get enough votes to form a
government, Kanellopoulos dissolved Parliament, set the
elections for May 28—and thus, wittingly or unwittingly,
cleared the stage for last week's coup.
Something for Everyone. The man who led the coup was
Lieut. General Gregorios Spandidakis, 57, the army chief
of staff, who announced that a "royal decree" had
suspended eleven articles of the Greek constitution—even
though Constantine was asleep in bed when the coup took
place. The army won support from the navy and air force,
and the military set out to form a new government. In a
brief and simple ceremony, the new rulers were sworn into
office by Chrysostomos, the Archbishop and Primate of
Greece. To show his disapproval, King Constantine did not
attend the ceremony, refused to take to the radio to
address the people.
To be continued tomorrow
of the Aspida plot, the elder Papandreou tried to fire the
Defense Minister, who was to conduct the inquiry, and
attempted to take over the job himself. In his first big
political test a mere 16 months after ascending the throne,
King Constantine held firm. He told Papandreou that he
would allow any member of the Center Union Party to
conduct the investigation but, since it primarily involved
Papandreou's son, he would not allow Papandreou to be
the final judge of what action to take. Papandreou accused
the King of unconstitutional meddling in politics, and
resigned. His supporters went surging through the streets,
rioting. It was the summer of 1965—the tensest time in
Greece since the Communist insurgency of 1946-49.
Since Papandreous forces in Parliament remained a
majority, the King thereafter had to appoint feeble
caretaker governments. Papandreou's eventual successor,
Stephan Stephanopoulos (who was also arrested last
week), succeeded in whittling the Papandreou majority to a
bare plurality by forging a coalition of parties. At the same
time, the whole country anxiously awaited the opening of
the Aspida trial, in which 28 officers were charged with high
treason. The raucous proceedings, which began last
November and lasted for four months in an Athens court
room, finally resulted in March in conviction and prison
sentences for 15 of the defendants. The royalists hoped to
embarrass the Papandreous even further, but Son
Andreas could not be brought to trial because he enjoyed
immunity from prosecution as a member of Parliament.
Another Crisis. By the time the Stephanopoulos
government fell last December, few Greek leaders were
willing to take on the task of heading a government. "There
is not a single politician around who would be an excellent
Premier," said the King. The situation seemed saved again
when Papandreou reached an agreement with the head of
the National Radical Union, Panayotis Kanellopoulos. Both
agreed to back a caretaker government that would carry
the country through elections to be held late in May. But
the Center Union Party sponsored a motion that would
have assured Andreas his parliamentary immunity between
the time when Parliament adjourned and the planned
elections. The National Radical Union, unwilling to protect
Andreas, backed out of the coalition. This time the King
asked Kanellopoulos to form a government, touching off
the upheaval that has led straight to the military takeover.
"People's Revolution." The Papandreous refused to back
Kanellopoulos, claiming that the National Radical Union
had rigged elections in the past and would do so again.
Army leaders, on the other hand, were dismayed at the
incredible knot tied by the politicians and were ever more
fearful that Papandreou would once again reap gains at
the polls. Moreover, they knew that Andreas Papandreou
had been saying privately: "I am convinced that Greece
must have a revolution."
The military's mood was not improved when placard-
waving, pro-Papandreou forces took to the streets, battling
right-wing students in Salonica and police in Athens. "This
will be a constitutional deviation, a royal dictatorship,"
Papandreou predicted. "We have only one answer: a
people's revolution." To this the King replied: "If
Papandreou starts a revolution, I will start the counter-
revolution." Unable to get enough votes to form a
government, Kanellopoulos dissolved Parliament, set the
elections for May 28—and thus, wittingly or unwittingly,
cleared the stage for last week's coup.
Something for Everyone. The man who led the coup was
Lieut. General Gregorios Spandidakis, 57, the army chief
of staff, who announced that a "royal decree" had
suspended eleven articles of the Greek constitution—even
though Constantine was asleep in bed when the coup took
place. The army won support from the navy and air force,
and the military set out to form a new government. In a
brief and simple ceremony, the new rulers were sworn into
office by Chrysostomos, the Archbishop and Primate of
Greece. To show his disapproval, King Constantine did not
attend the ceremony, refused to take to the radio to
address the people.
To be continued tomorrow
Greece: The Besieged King
Friday, Apr. 28, 1967
Part 6
Friday, Apr. 28, 1967
Part 6
Ελλάδα: ο πολιορκημένος βασιλιάς
Παρασκευή, 28 Απριλίου 1967
Μέρος 6ον
Παρασκευή, 28 Απριλίου 1967
Μέρος 6ον
Mετάφραση Αθανάσιος Αρώνης
Συνεχίζετε αύριο