 | |  | |  | |  | |  |
A seven part series.
Το εξώφυλλο του εβδομαδιαίου
περιοδικού ΤΙΜΕ της 28 Απριλίου
1967.
The front cove of the weekly TIME
magazine April 28 1967
περιοδικού ΤΙΜΕ της 28 Απριλίου
1967.
The front cove of the weekly TIME
magazine April 28 1967
Πολιτικό χάσμα. Ο Κωνσταντίνος παρά το θρυλικό όνομά
του, δεν είναι βασιλιάς μιας αρχαίας Ελλάδας, κληρονόμος
του κρατιδίου του Μίνωα, και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Έχει ένα νέο έθνος, σχεδόν 140 ετών, το οποίο θεραπεύει
ακόμα τις πληγές του μετά από αιώνες ξένους εισβολείς και
κατοχής , της σκλαβιάς και του εμφύλιου πολέμου που
άφησαν το έδαφος και τους ανθρώπους αδύνατους,
αποστραγγισμένων πόρων και μόνο το πνεύμα τους για
παρηγοριά. Εκείνο το πνεύμα είναι στην καρδιά του
παρόντος προβλήματος, γιατί η Ελλάδα σήμερα δεν έχει
διατηρήσει ένα μεγάλο μέρος της αρχαίας κληρονομιάς, της
μετριοπάθειας και συγκράτησης . Οι Έλληνες είναι
ασταθής, ασυγκράτητοι και ατομικιστικοί άνθρωποι των
οποίων οι πολιτικές φατρίες παλεύουν η μια την άλλη με
τον άγριο ζήλο των πολέμων των αρχαίων πόλεων κρατών.
Η μοναρχία, με την αύξηση της εθνικής ηγεσίας επάνω από
τις σφεντόνες και τα βέλη του ελληνικού πολίτικου ύφους,
είναι μια αναγκαία ομπρέλα της οποίας σκιά σκεπάζει κάθε
πολιτικής λωρίδας Έλληνες, από Τροτσκιστές έως τους
φασίστες που παλεύουν για την προσοχή και τον έλεγχο.
Σαν Μονάρχες, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και η βασίλισσά
του, που είναι έτοιμη να φέρει το δεύτερο παιδί τους, είναι
δημοφιλείς με τη μάζα των ανθρώπων. Εκπαιδευμένος από
τον πατέρα του από παιδική ηλικία στην τέχνη του μονάρχη,
ο Κωνσταντίνος ανήλθε το θρόνο στα 23. Παρόλα την
νεανική ηλικία, έχει αποδειχθεί ικανός ηγέτης. Μέχρι την
περασμένη εβδομάδα τουλάχιστον, είχε κρατήσει την
Ελλάδα στην πορεία της συνταγματικής μοναρχίας παρά τις
βαριές πιέσεις και από τις δύο άκρες του πολιτικού
φάσματος. Έχει κρατήσει τη χώρα πολύ δεμένη στο ΝΑΤΟ.
Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει γίνει συνδυαζόμενο
μέλος της ευρωπαϊκής κοινής αγοράς, και το ποσοστό
οικονομικής ανάπτυξής έχει αυξηθεί σχεδόν 8% ετησίως. Η
καλή φάτσα του Κωνσταντίνου , οι διαφωτισμένες ιδέες για
την κυβέρνηση και την αθλητική ανδρεία (κέρδισε ένα
ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο στην ναυσιπλοΐα) τον έχουν
κάνει στα παγκόσμια μάτια ένα σύμβολο σε όσα μια
σύγχρονη και προοδευτική Ελλάδα στηρίζετε.
Στην χώρα του, εν τούτοις, η μοναρχία έχει έρθει πρόσφατα
κάτω από αυξανόμενη επίθεση από πολλούς Έλληνες που
εξετάζουν τη σχετικότητά του στον στόχο να λυθούν τα
βαθιά προβλήματα της Ελλάδας. Η κριτική έχει ενταθεί ως
πολιτικό χάσμα μεταξύ του βασιλιά και των Παπαντρέων
διευρύνει. Ο βασιλιάς ο ίδιος προστατεύεται από την
υπερβολική δημόσια κριτική από τον ποινικό κώδικα, αλλά
τα μέλη της βασιλικής οικογένειας που δεν
προστατεύθηκαν από αυτόν τον νόμο έχουν έρθει κάτω
από τη βαριά πυρ του τύπου.
Ένας σημαντικός στόχος της κριτικής είναι η Βασιλομήτορα
Φρειδερίκη , η οποία κατηγορείται από αριστερός-και από
πολλούς άλλος-για σχεδόν οποιαδήποτε δράση του βασιλιά
που δεν συμπαθούν. Μια σκληρή, ισχυρογνώμουσα
γυναίκα που υπερασπίζει θερμά κάθε δικαίωμα της
βασιλείς, ζει στην συνταξιοδότησης σε μια μικρή βίλα στο
Ψυχικό έξω από την Αθήνα, βλέπει συχνά το βασιλιά και τη
σύζυγό του. Τον περασμένο χειμώνα, η κριτική κατά της
Βασιλομήτορος έγινε τόσο ισχυρή που το Δεκέμβριο η
κυβέρνηση κατάθεσε έναν πρόσθετο νόμο στο Κοινοβούλιο
που επεκτείνει την προστασία σε όλα τα μέλη της βασιλικής
οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου και την Φρειδερίκη.
Από τη μεριά της, η Φρειδερίκη εθελοντικά ζήτησε από την
κυβέρνηση να ακυρώσει τα σχέδια να της απονείμει ένα το
ετήσιο επίδομα $100.000 για να μην προκαλεί μια άλλη
θύελλα Τύπου.
του, δεν είναι βασιλιάς μιας αρχαίας Ελλάδας, κληρονόμος
του κρατιδίου του Μίνωα, και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Έχει ένα νέο έθνος, σχεδόν 140 ετών, το οποίο θεραπεύει
ακόμα τις πληγές του μετά από αιώνες ξένους εισβολείς και
κατοχής , της σκλαβιάς και του εμφύλιου πολέμου που
άφησαν το έδαφος και τους ανθρώπους αδύνατους,
αποστραγγισμένων πόρων και μόνο το πνεύμα τους για
παρηγοριά. Εκείνο το πνεύμα είναι στην καρδιά του
παρόντος προβλήματος, γιατί η Ελλάδα σήμερα δεν έχει
διατηρήσει ένα μεγάλο μέρος της αρχαίας κληρονομιάς, της
μετριοπάθειας και συγκράτησης . Οι Έλληνες είναι
ασταθής, ασυγκράτητοι και ατομικιστικοί άνθρωποι των
οποίων οι πολιτικές φατρίες παλεύουν η μια την άλλη με
τον άγριο ζήλο των πολέμων των αρχαίων πόλεων κρατών.
Η μοναρχία, με την αύξηση της εθνικής ηγεσίας επάνω από
τις σφεντόνες και τα βέλη του ελληνικού πολίτικου ύφους,
είναι μια αναγκαία ομπρέλα της οποίας σκιά σκεπάζει κάθε
πολιτικής λωρίδας Έλληνες, από Τροτσκιστές έως τους
φασίστες που παλεύουν για την προσοχή και τον έλεγχο.
Σαν Μονάρχες, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και η βασίλισσά
του, που είναι έτοιμη να φέρει το δεύτερο παιδί τους, είναι
δημοφιλείς με τη μάζα των ανθρώπων. Εκπαιδευμένος από
τον πατέρα του από παιδική ηλικία στην τέχνη του μονάρχη,
ο Κωνσταντίνος ανήλθε το θρόνο στα 23. Παρόλα την
νεανική ηλικία, έχει αποδειχθεί ικανός ηγέτης. Μέχρι την
περασμένη εβδομάδα τουλάχιστον, είχε κρατήσει την
Ελλάδα στην πορεία της συνταγματικής μοναρχίας παρά τις
βαριές πιέσεις και από τις δύο άκρες του πολιτικού
φάσματος. Έχει κρατήσει τη χώρα πολύ δεμένη στο ΝΑΤΟ.
Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει γίνει συνδυαζόμενο
μέλος της ευρωπαϊκής κοινής αγοράς, και το ποσοστό
οικονομικής ανάπτυξής έχει αυξηθεί σχεδόν 8% ετησίως. Η
καλή φάτσα του Κωνσταντίνου , οι διαφωτισμένες ιδέες για
την κυβέρνηση και την αθλητική ανδρεία (κέρδισε ένα
ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο στην ναυσιπλοΐα) τον έχουν
κάνει στα παγκόσμια μάτια ένα σύμβολο σε όσα μια
σύγχρονη και προοδευτική Ελλάδα στηρίζετε.
Στην χώρα του, εν τούτοις, η μοναρχία έχει έρθει πρόσφατα
κάτω από αυξανόμενη επίθεση από πολλούς Έλληνες που
εξετάζουν τη σχετικότητά του στον στόχο να λυθούν τα
βαθιά προβλήματα της Ελλάδας. Η κριτική έχει ενταθεί ως
πολιτικό χάσμα μεταξύ του βασιλιά και των Παπαντρέων
διευρύνει. Ο βασιλιάς ο ίδιος προστατεύεται από την
υπερβολική δημόσια κριτική από τον ποινικό κώδικα, αλλά
τα μέλη της βασιλικής οικογένειας που δεν
προστατεύθηκαν από αυτόν τον νόμο έχουν έρθει κάτω
από τη βαριά πυρ του τύπου.
Ένας σημαντικός στόχος της κριτικής είναι η Βασιλομήτορα
Φρειδερίκη , η οποία κατηγορείται από αριστερός-και από
πολλούς άλλος-για σχεδόν οποιαδήποτε δράση του βασιλιά
που δεν συμπαθούν. Μια σκληρή, ισχυρογνώμουσα
γυναίκα που υπερασπίζει θερμά κάθε δικαίωμα της
βασιλείς, ζει στην συνταξιοδότησης σε μια μικρή βίλα στο
Ψυχικό έξω από την Αθήνα, βλέπει συχνά το βασιλιά και τη
σύζυγό του. Τον περασμένο χειμώνα, η κριτική κατά της
Βασιλομήτορος έγινε τόσο ισχυρή που το Δεκέμβριο η
κυβέρνηση κατάθεσε έναν πρόσθετο νόμο στο Κοινοβούλιο
που επεκτείνει την προστασία σε όλα τα μέλη της βασιλικής
οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου και την Φρειδερίκη.
Από τη μεριά της, η Φρειδερίκη εθελοντικά ζήτησε από την
κυβέρνηση να ακυρώσει τα σχέδια να της απονείμει ένα το
ετήσιο επίδομα $100.000 για να μην προκαλεί μια άλλη
θύελλα Τύπου.
Ελλάδα: ο πολιορκημένος βασιλιάς
Παρασκευή, 28 Απριλίου 1967
Μέρος 3ον
Παρασκευή, 28 Απριλίου 1967
Μέρος 3ον
Political Gap. Constantine, despite his legendary name, is
not King of an ancient Greece, inheritor of the land of
Minos and Alexander the Great. His is a new nation, almost
140 years old, that is still healing its wounds after centuries
of foreign invasion and occupation, slavery and civil war
that left the land and the people weak, drained of
resources and with only their spirit for consolation. That
spirit is at the heart of the present trouble, for Greece
today has not retained much of its ancient legacy of
moderation and temperance. The Greeks are a volatile,
hotheaded and individualistic people whose political
factions fight each other with the fierce ardor of the wars of
the ancient city-states. The monarchy, by raising national
leadership above the slings and arrows of Greek-style
politics, is a needed umbrella in whose shade Greeks of
every political stripe from Trotskyites to fascists wrestle for
attention and control.
As royalty goes, King Constantine and his Queen, who is
about to present him with their second child, are popular
with the mass of the people. Schooled by his father since
childhood in the art of kingship, Constantine ascended the
throne at 23. But, for all his youth, he has proved to be an
able leader. Until last week at least, he had kept Greece
on the path of constitutional monarchy in the face of heavy
pressures from both ends of the political spectrum. He has
kept the country closely tied to NATO. In recent years,
Greece has become an associate member of the
European Common Market, and its economic growth rate
has risen almost 8% annually. Constantine's handsome
good looks, enlightened ideas about government and
athletic prowess (he won an Olympic gold medal for
sailing) have made him in the world's eyes a symbol of all
that modern, progressive Greece stands for.
At home, nonetheless, the monarchy has recently come
under increasing attack by many Greeks who question its
relevance to the task of solving Greece's deep problems.
The criticism has intensified as the political gap between
the King and the Papandreous has widened. The King
himself is protected from excessive public criticism by the
penal code, but members of the royal family who were not
protected by this law have come under heavy fire from the
press.
A major target of the criticism is Queen Mother Frederika,
who is blamed by the leftists—and by many others—for
practically any action of the King's that they do not like. A
tough, strong-willed woman who hotly defends royalty's
every prerogative, she lives in retirement in a small villa at
Psychiko outside Athens, frequently sees the King and his
wife. Last winter, the criticism of the Queen Mother became
so strong that in December the government introduced a
special law in Parliament extending the lese majesty
protection to all members of the royal family, including
Frederika. On her part, Frederika voluntarily asked the
government to cancel plans to award her a $100,000
annuity lest the action provoke another press storm.
not King of an ancient Greece, inheritor of the land of
Minos and Alexander the Great. His is a new nation, almost
140 years old, that is still healing its wounds after centuries
of foreign invasion and occupation, slavery and civil war
that left the land and the people weak, drained of
resources and with only their spirit for consolation. That
spirit is at the heart of the present trouble, for Greece
today has not retained much of its ancient legacy of
moderation and temperance. The Greeks are a volatile,
hotheaded and individualistic people whose political
factions fight each other with the fierce ardor of the wars of
the ancient city-states. The monarchy, by raising national
leadership above the slings and arrows of Greek-style
politics, is a needed umbrella in whose shade Greeks of
every political stripe from Trotskyites to fascists wrestle for
attention and control.
As royalty goes, King Constantine and his Queen, who is
about to present him with their second child, are popular
with the mass of the people. Schooled by his father since
childhood in the art of kingship, Constantine ascended the
throne at 23. But, for all his youth, he has proved to be an
able leader. Until last week at least, he had kept Greece
on the path of constitutional monarchy in the face of heavy
pressures from both ends of the political spectrum. He has
kept the country closely tied to NATO. In recent years,
Greece has become an associate member of the
European Common Market, and its economic growth rate
has risen almost 8% annually. Constantine's handsome
good looks, enlightened ideas about government and
athletic prowess (he won an Olympic gold medal for
sailing) have made him in the world's eyes a symbol of all
that modern, progressive Greece stands for.
At home, nonetheless, the monarchy has recently come
under increasing attack by many Greeks who question its
relevance to the task of solving Greece's deep problems.
The criticism has intensified as the political gap between
the King and the Papandreous has widened. The King
himself is protected from excessive public criticism by the
penal code, but members of the royal family who were not
protected by this law have come under heavy fire from the
press.
A major target of the criticism is Queen Mother Frederika,
who is blamed by the leftists—and by many others—for
practically any action of the King's that they do not like. A
tough, strong-willed woman who hotly defends royalty's
every prerogative, she lives in retirement in a small villa at
Psychiko outside Athens, frequently sees the King and his
wife. Last winter, the criticism of the Queen Mother became
so strong that in December the government introduced a
special law in Parliament extending the lese majesty
protection to all members of the royal family, including
Frederika. On her part, Frederika voluntarily asked the
government to cancel plans to award her a $100,000
annuity lest the action provoke another press storm.
Greece: The Besieged King
Friday, Apr. 28, 1967
Part 3
Mετάφραση Αθανάσιος Αρώνης
Συνεχίζετε αύριο
Συνεχίζετε αύριο
To be continued tomorrow
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |