 | |  | |  | |  | |  |
Αδέσμευτη ματιά στην ενημέρωση
ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
ΘΕΜΑΤΩΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ
ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ – ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ
Η αφετηρία: ένα κράτος σε αποσύνθεση, μία οικονομία προς την χρεοκοπία
1. Ακόμα και εμείς, που μιλήσαμε πρώτοι για την κρίση στην οποία οδηγούσαν την οικονομία και την κοινωνία οι εγκληματικές
πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης, δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε το μέγεθος του χρέους και του ελλείμματος που
διαμόρφωσε και έκρυβε κατά την αποχώρησή της. Μερικά μόνο στοιχεία:
- Το ελληνικό κράτος χρεώθηκε 180 δις από το 1823 έως το 2004. Και 120 δις από το 2004 έως το 2009! Απίστευτο,
αλλά αυτό έγινε.
- Την τελευταία 5ετία αποχώρησαν 127 χιλιάδες υπάλληλοι και διορίστηκαν 186: 60.000 επιπλέον νέοι υπάλληλοι (!),
πολλοί εξ αυτών με αδιαφανείς διαδικασίες, με την αλήστου μνήμης γαλάζια συνέντευξη.
- Σα να μην έφταναν αυτοί ξεπέρασαν τις 100 χιλιάδες οι νέοι συμβασιούχοι έργου. Και επειδή ούτε αυτό ήταν αρκετό,
50.000 παιδιά προστέθηκαν με ψευδεπίγραφα δήθεν stage.
- Ένα δεύτερο δημόσιο φτιάχτηκε μέσα σε έξι χρόνια.
- Κάπως έτσι φορτωθήκαμε 120 δις χρέος σε έξι χρόνια. Πάνω από 20 δις το χρόνο, χωρίς να κάνουμε ολυμπιακούς,
χωρίς να κάνουμε νέα έργα υποδομής, χωρίς τίποτα.
2. Το μεγαλύτερο, όμως πρόβλημα που αντιμετώπιζε η χώρα, ήταν η απώλεια της αξιοπιστίας της. Σε όλες τις διεθνείς επαφές,
το μότο ήταν σχεδόν το ίδιο: «Γιατί να σας πιστέψουμε;» «Ποιος μας εγγυάται ότι θα κάνετε αυτά που λέτε»; Η χώρα μας έμπαινε σε
μια μεγάλη μάχη, ετοιμαζόταν να δώσει την μάχη για την επιβίωση της, χωρίς όπλα και πολεμοφόδια.
Η προσπάθεια: να αποτρέψουμε το χειρότερο, την χρεοκοπία
1. Στην προσπάθεια που καταβάλαμε από την πρώτη στιγμή να αποτρέψουμε το χειρότερο, δηλαδή την χρεοκοπία της χώρας,
αντιληφθήκαμε ότι έχουμε μπει σε ένα πόλεμο με κερδοσκόπους, που μέσω της Ελλάδας, που θεωρήθηκε και δικαίως ο αδύναμος
κρίκος της ευρωζώνης, δοκίμαζαν τις αντοχές αλλά και τα ανακλαστικά της ευρωζώνης.
2. Αυτή η διαπίστωση σε συνδυασμό με τον παραλογισμό να ανεβαίνουν τα επιτόκια δανεισμού της χώρας, ενώ είχε ληφθεί ήδη
ένα πρώτο πακέτο σκληρών μέτρων και είχε παρουσιαστεί ένα Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που εγκρίθηκε από την
ΕΕ, μας οδήγησε στη σύλληψη της ιδέας για την δημιουργία του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης.
3. Η πορεία προς την απόφαση της 25ης Μαρτίου, την απόφαση για την δημιουργία αυτού του πρωτόγνωρου μηχανισμού στήριξης,
δεν ήταν εύκολη. Χρειάστηκαν μεγάλη προσπάθεια να πείσουμε ότι πράγματι η δημιουργία αυτού του μηχανισμού δεν ήταν ο
δρόμος για να αποφύγουμε για μια ακόμη φορά της ευθύνες μας, αλλά ο μονόδρομος της ευρωπαϊκής απάντησης στις
κερδοσκοπικές επιθέσεις των αγορών.
4. Για όσους ακόμη και τώρα, κάνουν πώς δεν καταλαβαίνουν την σημασία της ύπαρξης αυτού του μηχανισμού, υπάρχει μόνο
ένα ερώτημα: μπορούν να πουν στους πολίτες ποια ακριβώς θα ήταν η εξέλιξη χωρίς την ύπαρξη αυτού του μηχανισμού που
πρότεινε, διεκδίκησε και πέτυχε αυτή η κυβέρνηση; Μπορούν να πουν στους πολίτες που θα βρίσκαμε έστω και κάτω από
αυτούς τους όρους τα 110 δις ευρώ, που χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε χωρίς το άγχος της αναχρηματοδότησης του
δυσβάσταχτου χρέους μας, να προχωρήσουμε στις μεγάλες αλλαγές που θα εγγυηθούν ότι ο τόπος δεν θα ξαναβρεθεί ποτέ
σε παρόμοια κατάσταση;
Η επιλογή
1. Η χρησιμοποίηση του μηχανισμού, δεν ήταν επιλογή μας. Επιλογή μας ήταν η ύπαρξη αυτού του μηχανισμού να συνετίσει τις
αγορές και μόνοι μας, με τις δικές μας δυνάμεις, δανειζόμενοι με λογικά επιτόκια, να ανατάξουμε την οικονομία μας. Οι αγορές,
δυστυχώς, δεν μας έδωσαν τον χρόνο που θέλαμε.
2. Οι επιλογές μας, μετά και αυτές τις εξελίξεις, ήταν ανάμεσα στην κατάρρευση ή στη σωτηρία. Η επιλογή ήταν ανάμεσα στην
εκπόνηση ενός εξαιρετικά φιλόδοξου και δύσκολου τριετούς προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, ενός προγράμματος
διαρθρωτικών αλλαγών και στην ταυτόχρονη χρηματοδότηση με το σημαντικότερο ποσό που έχει διατεθεί σε αντίστοιχες
καταστάσεις σε χώρα ποτέ ή το να βρεθεί η χώρα μας στο απόλυτο αδιέξοδο.
Η απόφαση
1. Επιλέξαμε την σωτηρία της χώρας. Τα υπόλοιπα και κυρίως, το φόβο του πολιτικού κόστους, που στο παρελθόν
προκαλούσε κυβερνητικές παραλύσεις, δεν το υπολογίσαμε. Πήραμε δύσκολες αποφάσεις, αλλά ήταν αναγκαίες για την
πατρίδα.
2. Με το πρόγραμμα, το οποίο κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή, η χώρα μας θα μπορέσει να εξασφαλίσει το μεγαλύτερο μέρος των
δανειακών κεφαλαίων που έχει ανάγκη, για τα επόμενα τρία χρόνια. Η χρηματοδότηση είναι αναπόσπαστο τμήμα ενός
προγράμματος οικονομικής πολιτικής, το οποίο θα παρακολουθείται σε τριμηνιαία βάση, ενώ η πρόοδος στην υλοποίηση των
πολιτικών και στην επίτευξη των στόχων θα αποτελεί το κριτήριο για την ομαλή συνέχιση του προγράμματος χρηματοδότησης.
Ο δύσκολος δρόμος: έχουμε να φέρουμε σε πέρας έναν άθλο
Η περίοδος που έχουμε μπροστά μας είναι μια δύσκολη περίοδος. Έχουμε να φέρουμε σε πέρας έναν άθλο. Θα περάσουμε
δύσκολα χρόνια, αλλά θα τα καταφέρουμε κάνοντας μια νέα αρχή σε όλα. Ξέρουμε ότι οι συμπολίτες μας θα πρέπει να υποστούν
μεγάλες θυσίες. Όμως, η εναλλακτική πορεία θα ήταν η καταστροφή και μεγαλύτερος πόνος για όλους. Γι’ αυτό και είμαστε
αποφασισμένοι να μην κάνουμε πίσω ούτε βήμα. Δεν είναι για μένα, για κανέναν μας, ευχάριστη απόφαση. Αλλά είμαστε εδώ, για
να πάρουμε σωστές αποφάσεις για τον τόπο. Αυτή ήταν, αυτή είναι η ευθύνη μας.
Ζούμε ένα τέλος εποχής. Το τρίπτυχο των στόχων μας για την οικοδόμηση της Νέας Ελλάδας: Σωτηρία της χώρας,
δικαιοσύνη, ιστορικές αλλαγές
1. Ζούμε πραγματικά ένα τέλος εποχής. Πληρώνουμε σήμερα το λογαριασμό της Παλιάς Ελλάδας που αφήνουμε πίσω. Τα λάθη
δεκαετιών και τα εγκλήματα των τελευταίων ετών.
Ταυτόχρονα όμως σήμερα έχουμε και ιστορική ευκαιρία να χτίσουμε τη Νέα Ελλάδα σε υγιή, στέρεα, δίκαια θεμέλια με μεγάλες,
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ. Αλλαγές που όλοι μας περιμένουμε δεκαετίες ολόκληρες.
2. Είναι στο χέρι όλων μας, είναι στο χέρι μας, να κάνουμε αυτή την κρίση ευκαιρία. Να φτιάξουμε μια καλύτερη Ελλάδα,
να κάνουμε μια νέα αρχή. Τρεις είναι οι βασικοί μας στόχοι για αυτή τη δύσκολη περίοδο:
- Να γίνει ότι μπορεί για την προστασία των πιο αδύναμων
- Να εμπεδωθεί η αίσθηση Δικαίου, διότι αυτή έχει χαθεί, και είναι αυτονόητη η οργή του κόσμου, η οργή του πολίτη, που
σήμερα πληρώνει για αμαρτίες άλλων. Η δικαιοσύνη, η ευνομία, η δίκαιη κατανομή βαρών και πλούτου, είναι για μας καθημερινός
αγώνας και δέσμευσή μας.
- Να γίνει αυτή η κρίση ευκαιρία να αλλάξουμε. Να αλλάξουμε εμείς, να αλλάξει η Ελλάδα, να σκεφτούμε και να ονειρευτούμε
διαφορετικά, αλλά και να κάνουμε την Ελλάδα διαφορετική. Να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα για μια Ελλάδα που θα αναγεννηθεί μέσα
από τις δυσκολίες
3. Πήραμε αποφάσεις που πονάνε. Αλλά κρατήσαμε την Ελλάδα όρθια. Θα ματώσουμε σήμερα, αλλά το αύριο θα είναι
καλύτερο, δικαιότερο, πιο ανθρώπινο.
Ο ΤΟΠΟΣ ΕΧΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ. ΖΗΤΑΜΕ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΚΑΙ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ, ΟΧΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ.
1. Ο Πρόεδρος της ΝΔ, αφού πρώτα ζήτησε, μετά αποφάσισε ότι δεν υπάρχει λόγος σύγκλησης του συμβουλίου των πολιτικών
αρχηγών. Τα κόμματα της άλλης Αριστεράς, έκαναν σαφές για μια ακόμη φορά, ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για τα συνθήματα
στους δρόμους παρά για την κατάθεση προτάσεων στο τραπέζι του διαλόγου για την υπέρβαση των πρωτοφανών προβλημάτων
της χώρας.
2. Ζητήσαμε και ζητάμε εθνική συνεννόηση, γιατί πιστεύουμε ότι την κρίση θα την ξεπεράσουμε, με τον κοινό αγώνα όλων των
προοδευτικών και δημιουργικών δυνάμεων του τόπου. Δεν ζητάμε συνευπευθυνότητα. Την ευθύνη που μας αναλογεί την
αναλάβαμε στο ακέραιο. Δεν ζητάμε να μοιραστούμε το πολιτικό κόστος. Το αναλαμβάνουμε εξ ολοκλήρου. Ζητάμε το αυτονόητο.
Να συζητήσουμε για την δύσκολη πορεία που έχει μπροστά της η πατρίδα μας. Μια πορεία στην οποία θα ηγηθούμε έτσι κι αλλιώς.
Ο καθένας κρίνεται για τη στάση του.
ΘΛΙΒΕΡΗ ΓΚΑΦΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΘΛΙΒΕΡΟΤΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΙΚΡΟΨΥΧΙΑ ΤΗΣ Ν.Δ. ΓΙΑ ΤΟΝ 13Ο ΚΑΙ 14Ο ΜΙΣΘΟ ΣΤΟΝ
ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ
1. Από τη σημερινή ανακοίνωση του υπευθύνου της Ν.Δ. για την Εργασία και την Κοινωνική Ασφάλιση: «Οι παλικαρισμοί
του Υπουργού Εργασίας στη Βουλή για τη δήθεν υπεράσπιση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, αποδείχθηκαν μια
επικοινωνιακής σκοπιμότητας σκιαμαχία. Ουδέποτε είχε τεθεί θέμα κατάργησής τους από το ΔΝΤ».
2. Αυτή η αθλιότητα έχει αρχίσει να διακινείται από γνωστά «παπαγαλάκια» από χθες. Κάποιοι, την ώρα που η κυβέρνηση
έδινε μάχη για το όσο το δυνατόν ηπιότερο αποτέλεσμα στην διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το μόνο που τους ένοιαζε είναι να υποστηρίξουν ότι η κυβέρνηση
δεν…διαπραγματεύεται, και ότι όλα αυτά, ιδιαίτερα ο 13ος και ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα, ήταν επικοινωνιακά παιχνίδια της
κυβέρνησης…
3. Αρκεί να υπενθυμίσουμε:
- Τις δηλώσεις του Προέδρου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου («Καθημερινή» 13/4): «Σε συνέντευξη που
παραχώρησε χθες σε αυστριακή εφημερίδα ο κ. Στρος-Καν τόνισε πως ο μοναδικός τρόπος να αντιμετωπίσει η Ελλάδα
αποτελεσματικά το πρόβλημα του χρέους της, «το μοναδικό αποτελεσματικό φάρμακο» όπως χαρακτηριστικά το αποκάλεσε, είναι
μια περίοδος αποπληθωρισμού στη διάρκεια της οποίας θα υποχωρήσουν τόσο οι μισθοί όσο και οι τιμές ώστε να ενισχυθεί η
ανταγωνιστικότητα της χώρας. Υπογράμμισε, μάλιστα, ότι στο σημείο αυτό συγκλίνουν οι απόψεις του ΔΝΤ με εκείνες της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθώς «αυτό ακριβώς έχει πολύ σωστά ζητήσει και η Επιτροπή».
- Τις δηλώσεις του Προέδρου του ΣΕΒ στις 27/4: «Είχαμε σήμερα το πρωί μια μακρά και ουσιαστική συζήτηση με τους
εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Θέση μας,
που εκφράζει πλέον όλους τους εργοδοτικούς φορείς της χώρας, είναι ότι δεν χρειάζεται να υπάρξουν μειώσεις μισθών στον
ιδιωτικό τομέα».
4. Σήμερα, σε συνεντεύξεις τους, μέλη του κλιμακίου της ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ επιβεβαίωσαν ότι το ζήτημα της κατάργησης του
13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα όντως τέθηκε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
- Από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση εξέφρασε τη διαφωνία της και έδωσε με πολύ συγκεκριμένα στοιχεία επιχειρήματα κατά
της κατάργησης του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα.
- Σε συνέχεια υπήρξε μερική υπαναχώρηση σε σχέση με την πρόταση πλήρους περικοπής. Στους πίνακες που δόθηκαν από
ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ στις 28 Απριλίου υπήρχε η πρόταση για μετατροπή του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα σε μπόνους.
- Μετά από πρόσθετα στοιχεία που δόθηκαν και έδειχναν ότι οι αμοιβές του ιδιωτικού τομέα δεν αυξήθηκαν πάνω από την
αύξηση του ΑΕΠ, εγκαταλείφθηκε η πρόταση για περικοπή ή αλλαγή του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα.
4. Μετά από όλα αυτά αναρωτιέται κανείς: Πόσο πιο χαμηλά θα πέσει η Ν.Δ.; Ως κυβέρνηση δεν υπερασπίστηκε ούτε
λεπτό τα συμφέροντα των Ελλήνων εργαζομένων. Ως αντιπολίτευση, προσβάλει το τιτάνιο αγώνα της κυβέρνησης του
ΠΑΣΟΚ για να προστατέψει τους εργαζόμενους από τις συνέπειες της δικής της διακυβέρνησης.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΡΓΥΡΟΣ
Συντονιστής Δ.Ο. Broadway, New York
Μ. Σ. Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ. Η.Π.Α