Αδέσμευτη ματιά στην ενημέρωση
Του Θεοδώρου Καλμούκου
Στην Αρτεμη αντί για νεκρολούλουδα
τος της όμορφης Ελληνοπούλας
από τη Νέα Υόρκη, Αρτεμης
Μακά, άγγιξε βαθιά τις καρδιές
πολλών ομογενών μας παντού,
όσων την γνώριζαν προσωπικά
και όσων όχι. Το δεύτερο το
έζησα και το ζω εμπειρικά διότι
η Αρτεμη ήταν το θέμα συζήτη-
σης στη συναναστροφή μου με
ομογενείς στη Βοστώνη τόσο σε
στενές συντροφιές (οικογενειακή
παρέα σε δείπνο) όσο και σε
ομογενειακές εκδηλώσεις.
Ανήκω σ’ εκείνους που δεν
γνώριζαν προσωπικά την Αρτε-
μη, πλην όμως από την πρώτη
στιγμή της πρωινής μας ενημέ-
ρωσης για τη θεματολογία της
έκδοσης της ημέρας, μάτωσε η
ψυχή μου με τη λυπητερή αυτή
είδηση.
Δεν έχει σημασία πόση Θεο-
λογία, Φιλοσοφία, Ανθρωπολο-
γία, Χριστολογία, Σωτηριολογία,
Εσχατολογία έχει μελετήσει ή
μελετά κάποιος, όταν βρεθεί
αντιμέτωπος με την ακραία τρα-
γικότητα της ανθρώπινης ύπαρ-
ξης, το θάνατο, τα πράγματα
αλλάζουν και μάλιστα ριζικά θα
τολμούσα να πω.
Εχω την αίσθηση ότι η «αλο-
γία» του θανάτου και μάλιστα
ενός νέου ανθρώπου όπως η
Αρτεμη, με καρδιά γεμάτη δίψα
για ζωή, για όνειρα και ελπίδες
για το σήμερα και το αύριο,
είναι το πλέον ακατανόητο μυ-
στήριο και μαρτύριό μας, διότι
απλούστατα δεν μπορεί να το
συλλάβει και το ερμηνεύσει το
περατό μυαλό μας.
Οχι λίγες φορές στα γραψί-
ματά μου αναφέρομαι στο θά-
νατο ως «σκάνδαλο» διότι αυτό
ακριβώς θαρρώ πως είναι και
μάλιστα όταν μία κοπέλα όμορ-
φη σαν τα λουλούδια της άνοιξης
μαραίνεται και χάνεται μέσα
στον τάφο τον σκιερό προτού
προλάβει καλά-καλά να συνει-
δητοποιήσει το «θαύμα» της
ζωής. Σκεφθείτε προς στιγμή
τους γονείς της.
Αν θα διακινδύνευα μία Θε-
ολογική ακροβασία θα έλεγα
πως η Αρτεμη βγήκε από τον
χρόνο, αλλά όχι κι από την
ύπαρξη.
Ο θάνατος δεν μπορεί να κα-
ταργήσει την ύπαρξη ως υπαρ-
κτικό γεγονός σχέσης με τον
Δημιουργό. Ετσι και η πίστη,
για την οποία πολύς λόγος θα
γίνει και πάλι αυτές τις επερχό-
μενες άγιες μέρες, δεν είναι μία
διανοητική υπόθεση αποδοχής
κάποιων θρησκευτικών πληρο-
φοριών ή γνώσεων επικαλυμ-
μένων με ένα είδος συναισθη-
ματικής αυτάρκειας, αλλά η σύ-
ναψη μιας σχέσης η οποία τολμά
να εμπιστεύεται (ως πίστη) την
ύπαρξη και την παρουσία του
Θεού, δηλαδή πρόκειται για ένα
άθλημα.
Αναμφίβολα ο θάνατος της
Αρτεμης είναι δύσκολος να κα-
τανοηθεί χωρίς τη δυναμική της
πίστης ως δυναμική μέθεξης
στην ύπαρξη του Δημιουργού.
Η έξοδος του ανθρώπου από
τον χρόνο σημαίνει απελευθέ-
ρωση από τον βασανισμό του
χρόνου κάνοντας τον άνθρωπο
να υπάρχει